| De
volgende Loga themadag is: najaar 2008 |
| 19-04-08 | In dialoog met je “adoptiekind” Een manier om veel van de verantwoordelijkheid bij het kind te laten, op een respectvolle manier, passend bij de leeftijd en het niveau waarop het kind functioneert. Adoptieouders voelen zich (waarschijnlijk) meer verantwoordelijk voor hun kind dan ouders van biologisch eigen kinderen. Vooral als hun kinderen hechtingsproblemen hebben gaan adoptieouders heel ver om hun kind te “helpen”. Vanaf het moment dat het als kind liegt, de puber die steelt, tot aan het moment dat hij/zij als volwassene op eigen benen moet leren staan, maar niet doet. Door middel van Dialoog deel je de verantwoordelijkheid samen het ‘kind'. Het eindresultaat is misschien niet helemaal wat de ouders willen zien (vanuit hun perspectief), maar het is wel de eigen keuze van het ‘kind'. Voordeel is dat het eigen verantwoordelijkheidsgevoel van geadopteerden hiermee meer kan groeien. Korte weergave onderwerp dialoog en J. Boukes Wat is een dialoog? De dialoog is naast de meest constructieve manier van communiceren tussen mensen, ook een aanzet tot wederzijdse bewustwording van de eigen- en elkaars ideeën, overtuigingen, meningen, waarden en normen. De dialoog is een ontdekkingstocht naar grondmotieven, waardoor er een gezamenlijke en gedeelde visie en begrip kan ontstaan. Voor de dialoog is een wezenlijk andere manier van luisteren noodzakelijk. De dialoog en het dialooggericht communiceren zijn momenteel mondiaal veel in de belangstelling. De voordelen van deze communicatievorm zijn dan ook groot. De meeste andere communicatievormen werken vanuit het persoonlijke, vanuit ons “ik”. Dat ikken in conflict kunnen raken zien we maar al te vaak om ons heen, privé en daarbuiten. De dialoog zoekt verbintenis, is onderzoekend van aard en doet een appèl op ons vermogen tot samenwerken. Binnen adoptie, en daarmee samenhangende gezinsproblematiek, is veel vraag naar elkaar willen- en kunnen begrijpen. Met name tijdens de pubertijd, vroeg- adolescentie en het zelfstandig worden kunnen de spanningsvelden sterker worden vanuit ontwikkelingsperspectief van de jongeren en vanuit perspectief van de ouders. De dialoog en een portie humor kunnen deze spanningvelden, mits er bereidheid is tussen de verschillende partijen, inzichtelijk maken. Bij eenzijdige bereidheid tot de dialoog vanuit de kant van de ouders heeft dialooggericht communiceren uiteindelijk hetzelfde effect. De dialoog zoekt verbintenis vanuit de tegenstellingen en is constructief. Niemand heeft DE Wijsheid in pacht, maar we kunnen wel ons uiterste best doen elkaar beter te begrijpen. Vaak ontstaat vanuit die intentie de mogelijkheid zaken anders te zien dan voorheen, er ontstaat ruimte voor nieuw denken, voor alle partijen. Joop Boukes is procesbegeleider in een orthopedagogisch zorgcentrum voor gedragsgestoorde jongeren (leeftijd 14-18 jaar) met een licht verstandelijke handicap. Daarnaast is hij trainer/docent adolescentie, adolescentiepathologie, jeugdhulpverlening en dialooggericht communiceren aan een HBO psychosociale opleiding en geeft hij training en onderricht in de dialoog vanuit zijn eigen trainingsburo joopboukes.nl. Verder is hij sinds kort verbonden aan een wetenschappelijk onderzoek naar de effecten van de dialoog op het gevoel van eigenwaarde bij jongeren met gedragsstoornissen. Een impressie van de dag vind u door hier te klikken. |
| 10 november 2007 | Op deze dag gaan we in gesprek met geadopteerden. Onder andere met Olvi van de Reepe, initiatiefneemster en Lijnie Reijers, co-auteur van het boek Vertraagde Start en auteur Arthur Blok van het boek Mijn zoektocht in Libanon. Arthur maakte ook de documentaire over de adopties genaamd The children of the ceders. In de ochtend kijken we eerst naar de documentaire van Arthur Blok en daarna vertellen de auteurs iets over zichzelf en hun boek. Korte weergave van de boeken en auteurs/sprekers Mijn zoektocht in Libanon: Arthur Blok auteur van het boek. Adoptie en geadopteerd zijn, twee woorden die voor Arthur Blok jarenlang erg pijnlijk waren. Altijd maar weer moest hij het uitleggen, door de hinderlijke bemoeizucht van al die mensen. Waren ze eigenlijk wel in het antwoord geïnteresseerd? Het heeft hem jaren van worsteling in Nederland en tenslotte in Libanon, zijn geboorteland, gekost. Totdat hij zichzelf overwint en hij bijna helemaal een punt achter deze worsteling weet te zetten. Over de aanpak van die innerlijke strijd gaat zijn boek Mijn zoektocht in Libanon. Over een lang uitgestelde reis naar Beiroet en de zoektocht naar zijn biologische moeder. Na zijn intensieve onderzoek velt hij een scherp oordeel over het adoptiesysteem in Nederland en Libanon. Hij laat duidelijk zien hoe in de totale adoptieprocedure het belang van het kind volkomen is ondergesneeuwd. In opdracht van een Libanees televisie station maakte hij een documentaire over de adopties genaamd: The children of the ceders. Vertraagde Start: Olvi van de Reepe, initiatiefneemster van het boek, en Lijnie Reijers, co-auteur, van het boek. Elk mens maakt bepaalde dingen in zijn leven mee, leuke en minder leuke. Geadopteerd zijn, is een extra dimensie en is de bindende factor in de zeer uiteenlopende verhalen van Vertraagde Start. Door verschillende adoptieverhalen te bundelen is een poging gedaan om herkenning te bieden, hoop te geven, erkenning te bewerkstelligen en leerzaam te zijn. De diversiteit aan culturele achtergrond, de leeftijd, de zoektocht, de drang naar erkenning en herkenning levert een boeiend en veelzijdig boek op. De geadopteerden zijn allen volwassenen die vertellen over hun leven waarin hun adoptie en het geadopteerd zijn al dan niet centraal stonden. Hoewel de auteurs zeer verschillend tegen hun adoptie aankijken, confronteerde adoptie hen op een vroeg moment in het leven met essentiële levensvragen. Alle auteurs zijn die confrontatie aangegaan, hebben ervan geleerd en zijn er sterker door geworden. Maar zoals gezegd, ieders leven is uniek en elk adoptieverhaal is uniek. |
| 21 april 2007 | Thema van de dag: EMOTIONEEL EVENWICHT Om u een idee te geven van de inhoud van de dag is er een artikel geplaatst over het werk van Eddy de Wereld in de bijgaande LogaLetters. Niet te missen. Daarin vertelt hij wat hij doet en van plan is op 21 april. In het voorbereidend gesprek met ons zegt hij: “We gaan samen kijken en ontdekken dat adoptie ouder zijn èn fantastisch, liefdevol en warm isèn vaak complex, verwarrend en stressvol. Een leven rijk aan emoties dus. Ik zal die dag een paar technieken aanreiken en laten proeven, om met die emoties om te gaan. Om inzicht in die emoties te krijgen en te ervaren dat je op elk moment emoties direct kunt aanpakken wanneer ze je niet ten dienste zijn. En daar komen termen als emotioneel welzijn, emotionele vrijheid, emotioneel evenwicht bij naar voren. Het wordt een dag van delen, van openheid, van emoties als je dat wilt, maar vooral ook van plezier, van fun, van herkenning en van relativeren en loslaten. Een dag écht voor adoptief ouders en een dag waar je net zoveel uithaalt als je er zelf instopt. En dat dat een vrije keuze is. Iedereen mag zelf weten in hoeverre hij of zij zich wil laten zien of niet wil laten zien. Ik ga er 100 procent voor om de mensen met een goed gevoel en een paar mooie basistechnieken naar huis te laten gaan waarbij er de keuze is om zich in te zetten, er niets mee te doen of om zich later ook nog te willen verdiepen via een training”. |
| 25 november 2006 | Kinderdepressie, een familie aangelegenheid |
| 22 april 2006 | Adopteren en
geadopteerd worden: een familie aangelegenheid De impact van ‘het afgestaan zijn’. Dat is een subtiel maar o zo belangrijk onderscheid met ‘het geadopteerd zijn’. Esther en Femke van Trier, schrijfsters van het boek “Ik ben haar kind” , gaven een presentatie Hierna deden we een workshop, training met familieopstellingen met Hilbrand Westra en Hester Storsbergen Familiestamboom Iedereen kan zich iets voorstellen bij de familiestamboom. Interessant is te merken dat naarmate mensen ouder worden het onderzoek naar dit soort familiegegevens plaats gaat vinden. Men wil meer weten over de ontstaansgeschiedenis van de familie en hoe het leven voor vorige generaties was. Maar wat speelde zich feitelijk in de familie af en hoe beïnvloedt dit je leven anno 2006? Binnen onze manier van werken gaan we er van uit dat families een systeem vormen waarin zaken als binding, ordening en evenwicht in geven en nemen van groot belang zijn. Iedereen blijft altijd deel uit maken van zijn familie van herkomst en daarmee een gezamenlijke geschiedenis delen. Ook als bijvoorbeeld de ouders onbekend zijn en men, zoals bijvoorbeeld bij adoptie, elders is opgegroeid, maar ook als door omstandigheden je kind uithuis wordt geplaatst of niets meer met je te maken wil/kan hebben. Adoptie maakt de familiestamboom complexer. Je kunt dit beschouwen als een soort enting, een jonge aanplant van een andere boom, in de takken van een oude boom. Een wezensvreemd onderdeel wordt geïmplementeerd en we leren in de loop van de tijd of deze ‘geforceerde koppeling’ succes heeft of niet. Familie-opstellingen leren ons, dat de hang naar het leven gepaard gaat met een oeroude beweging om liefde te geven en liefde te ontvangen. Dit geldt zowel voor adoptief ouders als voor de geadopteerde. Familieopstellingen Familie-opstellingen kennen het genogram (de familiestamboom met geschiedschrijving) als basisordening. In familiesystemen blijken diverse "ordeningsprincipes" werkzaam te zijn waar we in deze workshop op in gaan. Wanneer de "natuurlijke" ordening wordt verstoord leidt dit tot verstrikkingen (onjuiste verhoudingen, bijvoorbeeld "kinderen gaan de dienst uit maken") die diepgaande gevolgen kunnen hebben voor alle leden van het systeem. Opstellingswerk brengt vaak dit ongeziene, innerlijke beleefde en boeiende ‘schouwspel’ aan het licht zonder oordeel en zonder vingerwijzing. Met een invoelbare beweging om het ongeziene aan het licht te brengen en datgene tot verbinding te brengen wat eerder verbroken was of nooit eerder was verbonden. Er zijn mogelijkheden om deze dag een eigen opstelling te maken, maar ook het aanwezig zijn bij opstellingen van anderen is een diepgaande ervaring die u veel inzicht geeft en raakt aan de dynamiek van het eigen familiesysteem. Voor wie meer wil weten:www.admaeum.nl, 2x doorklikken naar ‘Opstellingswerk’. Of zoeken bij Google op ‘familieopstellingen’. |
| 12 november 2005 | Omgaan met Verschillen. Inleidster: mevr. Mea Coppens Mannen en vrouwen, vaders en moeders, zij reageren vaak verschillend op de hectiek in het problematische adoptiegezin. Gaat de een onverbeten door, altijd maar weer nieuwe oplossingen bedenkend, zegt de ander, bij wijze van spreken, “ik ga vissen’. Hoe komt dat toch? En is zo’n verschil nu helpend of frustrerend? Bij nader onderzoek blijkt vaak dat beide partijen ‘het beste willen”. Maar ieder uit zich, gedraagt zich op zijn/haar eigen authentieke wijze. Mensen verschillen. De meeste mensen worstelen zich naar een identiteit. Wij willen weten wie wij zijn en stellen ons de vraag “waar kom ik vandaan en waar ga ik naar toe?” Er kunnen zich existentiele ervaringen voordoen in een mensenleven, zowel potentiele adoptie-ouders als verlaten kinderen weten dat en dat heeft zijn invloed op de identiteitsvorming. In die al of niet gevonden identiteit zijn wij herkenbaar voor anderen. Je hebt een image.Ter verduidelijking maken wij o.l.v. Mea Coppens een genogram. En dan zal o.a. blijken hoe anders de cultuur van mannen en vrouwen is waarin wij zijn groot geworden. Daarop zal een sociologisch verhaal over generatiegebonden gedrag volgen. En we gaan oefenen in het boven tafel krijgen van de positieve intentie van gedrag.Misschien sporen de actoren in het gezin toch beter dan het lijkt? Over de inleidster: Mea Coppens is sinds 1974 maatschappelijk werker bij de Stade Fiom Utrecht.Zij heeft in de loop der jaren veel ervaring opgedaan met geadopteerden, biologische moeders en adoptieouders. Zo leidt zij o.a. een gespreksgroep van adoptief-adolescenten. Zij heeft eraan meegewerkt de geadopteerde een plek te geven binnen de adoptiedriehoek. Haar opleiding tot contextueel therapeut heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan het beter begrijpen van alle betrokkenen in de adoptiedriehoek. Geweldloze communicatie (een introductie) Inleider: dhr. Robert Kramps Geweldloze Communicatie (GC) is een gedachtegoed waarin leven in harmonie en met respect centraal staan. Het doel is om de kwaliteit van je leven in eigen hand te nemen door in harmonie en met respect te leven: voor jezelf, anderen, de omgeving en dus ook met verschillen. Om dit praktisch toepasbaar te maken, is er het model voor Geweldloze Communicatie, dat ontwikkeld werd door de Amerikaan Marshal B. Rosenberg. Het ‘model’ heeft vier elementen: waarneming, gevoel, behoefte en verzoek. Communiceren met behulp van een model maakt het mogelijk om wezenlijk in contact te komen met jezelf en met anderen. Er is ruimte voor ervaringen, gevoelens en behoeften zonder dat die be- en/of veroordeeld worden. Robert Kramps, Ambassadeur GC, zal over het gedachtegoed van Geweldloze Communicatie vanuit zijn eigen beleving en ervaring vertellen en enthousiasmeren. Dit zal gebeuren via interactie en korte oefeningen. De introductie van Geweldloze Communicatie kan een aanleiding zijn om deel te nemen aan een workshop of training GC. Hiervoor kunt u de site www.geweldlozecommunicatie.nl raadplegen. Over zijn eigen beleving en ervaring zegt Robert Kramps het volgende: Eén van de dingen die me bezig hield en houdt, is de vraag hoe mensen ‘samen door een deur kunnen gaan’. Nu zeg ik: hoe werkelijke verbinding tussen mensen kan ontstaan. Op mijn werk, thuis en op straat. Deze vraag bracht me via mediation bij Geweldloze Communicatie en daar laaide het vuur werkelijk op. Eindelijk had ik iets in handen om op krachtige en eenvoudige manier inzicht te creëren in mezelf en in relaties met anderen en zo met meer mededogen in het leven te staan. Met veel plezier en energie heb ik mij de afgelopen 2,5 jaar verdiept in het gedachtegoed en dat met vallen en opstaan uitgedragen. Op mijn werk, thuis, bij vrienden. Het inspireert me enorm om hiermee verder te gaan onder de vlag van het Centrum. Om zo aan andere mensen inzichtelijk te maken wat Geweldloze Communicatie brengt. |
| 27 november 2004 | Dit was de tweede lezing van mevr.Truus
Bakker in het thema Leven of overleven, met ook
deze keer weer de ondertitel:'Risico's en kansen'. Mevrouw
Bakker is orthopedagoge en psychotherapeute bij een GGZ instelling en heeft
gedurende een groot aantal jaren ervaring opgedaan in de hulpverlening aan
adoptiegezinnen, pleeggezinnen en kinderen met vroege tekorten. Voor velen
bekend uit publicaties, videoproducties en ook Logaleden hebben haar ontmoet
tijdens haar lezing in het najaar van 2003. Op indrukwekkende wijze heeft zij de gedesorienteerde hechtingsproblematiek voor het voetlicht gebracht en ons een model van bouwstenen voorgehouden waarlangs de ontwikkeling/groei van kinderen verloopt. Tijdens die groeiperiode, reikend naar volwassenheid, kan er van alles mis gaan. Maar zijn er ook kansen op herstel? Vorig jaar moest zij zich, gezien de tijd, nog beperken tot het jonge kind. Maar op verzoek van toehoorders kwam zij vandaag terug om met name te spreken over de risico’s en kansen van het oudere kind en hun ouders. - Hoe laat je elkaar vrij terwijl je je verbonden weet? - Wat kan je als ouder zèlf doen om minder ‘te lijden’ aan je kind. - Hoe kan je de puber of jongvolwassene nog helpen beter in het leven te komen staan. - De adoptieouder die grootouder is geworden zit vaak in een ongemakkelijke positie. De visie van mevrouwe Bakker was voor veel aanwezigen verhelderend. Voor het middagprogramma was De heer J.VAN DER LEE, directeur van Stadsbank te Hilversum bereidt een lezing te geven over: DE JEUGD EN DE CENTEN Wie van ons verbaast zich niet over de roekeloze omgang met de portemonnaie van onze jongeren. Wie kent niet de envelloppe van het incassobureau of de NS. Maar soms lijken ze van niks te leven. Zijn ze dan elkaars kredietbank? Toenemend hebben gemeenten in Nederland ‘Schuld-hulpverleners’ aangesteld. Maar voor de jeugd is er ook nog eens een preventieprojekt gestart waar op steeds meer plaatsen in het land jongeren hun voordeel mee kunnen doen. De LOGAleden hadden veel vragen aan de heer van der Lee, de tijd die gepland stond was dan ook zo voorbij. Lees het volgend artikel. Een impressie van deze dag is te zien door hier te klikken. |
| 17 april 2004 | ADOPTIE GETEKEND DOOR
LOYALITEIT Lezing door mevrouw Else-Marie van den Eerenbeemt is familietherapeut, docent aan de Hogeschool van Amsterdam/ProEducation Voortgezette Opleiding Jeugd Gezin en Pleegzorg, publiciste en onderzoeker op het gebied van de ouder-kind relatie. Ze heeft bekendheid gekregen door haar bijdragen voor de diverse media: tijdschriften, vakbladen, tv programma’s over familiekwesties. Boeken: ‘Balans in Beweging’, de Toorts 1983, ‘Alle Dochters’, de Toorts 1995 en ‘De Liefdesladder, over familie en nieuwe liefdes’, Archipel 2003. Else-Marie van den Eerenbeemt gaf een lezing over: Adoptie, het verwerven van liefde - Balans van geven en nemen - Destructieve idealisatie - Destruktief Recht - Parentificatie . s'Middags was er weer ruimte voor het na praten over de lezing in kleine groepjes n.a.v. een paar kreten uit de lezing. Dit waren allemaal weer levendige gesprekken. Ter afsluiting hadden we een optreden van een laureaat van het Prinses Christina Concours weten te contracteren: de marimba-speler: Bart Jansen Tijdens de regionale finale van het Prinses Christina Concours in Rotterdam, januari 2003, behaalde Bart een eerste prijs. In maart 2003 kreeg hij bij de ‘Dag der genomineerden van het Prinses Christina Concours’ een Eervolle Vermelding. En hij won tevens de Gaudeamus prijs voor de beste vertolking van een hedendaagse compositie. |
| 25 oktober 2003 | Leven of overleven,
met deze themadag als ondertitel:'Risico's en kansen'
door mevr.Truus Bakker. Zij is orthopedagoog en psychotherapeut
bij een GGZ instelling en heeft gedurende een groot aantal jaren ervaring
opgedaan in de hulpverlening aan adoptiegezinnen, pleeggezinnen en kinderen
met vroege tekorten. Ze is bekend uit publicaties, videoproducties en
lezingen. Truus Bakker begon met 2 gedichten, 'moeder' van Vasalis en
'kinderdroom' van Neeltje Maria Min. Ze hield een boeiend verhaal over
de bouwstenen in de ontwikkeling van kinderen en de kansen die je telkens
weer krijgt tijdens de ontwikkeling van je kind. Tijdens de najaarsbijeenkomst houden we ook altijd weer de ledenvergadering, het jaarverslag is te vinden onder de informatie op deze site. Na de lunch was er de gelegenheid om in kleine groepen door te praten over de ochtend en de eigen beleving daarin. De dag werd weer muzikaal afgesloten, dit keer met de Zoezoekies, een cabaret duo. Een impressie is te zien op de volgende pagina als U hier klikt. |
| 10 mei 2003 | 'In contact met
de politie' Door 2 politie mensen van
jeugd en zeden zaken werd er een inleiding gehouden t.a.v. van het onderwerp
Crimenele jongeren, hoe gaat de politie ermee om? D.m.v.
van vragen die waren gesteld vertelden ze hun verhaal. De mogelijkheden en de grenzen van de politie. Dhr. Buijs van de werkgroep fictieve herinneringen vertelde zijn verhaal over onterechte beschuldigingen van volwassen kinderen aan het adres van hun ouders. Dhr. Hein Meertens, adjunct directeur van het Jongeren Opvang Centrum uit Amsterdam vertelde zijn verhaal over: Wanneer uw kind in een gesloten inrichting is geplaatst. Duidelijk moge zijn dat plaatsing in een justitiële setting gezien moet worden vanuit een zeer complexe en beladen situatie waarin adoptie-ouders vaak nog steeds willen samenwerken met de nieuwe opvoeders van hun kind. Is die verwachting wel terecht? En de inrichting begrijpt daarentegenvaak weer niet waarom adoptie-ouders zo (over-)betrokken zijn en de mond vol kritiek hebben. Zo waren er vragen over het verblijf, behandelen ze ook of bergen ze alleen maar op? Welk perspectief zien de werkers in de inrichting voor de jongere? Ter afsluiting waren er gesprekstafels waar in een ieder nog zijn verhaal kwijt kon. |
| 16 november 2002 | Geertje van Egmond, schrijfster
van 'Bodemloos bestaan' en 'Verbinding verbroken'.'het blijft je kind'.
Tussen nabijheid en afstand; omgaan met GBS-jongeren en jongvolwassenen.
Deze titel heeft Geertje van Egmond bewust gekozen, ze gaat in haar verhaal
in op de ongelooflijk zware taak van ouders en opvoeders die voortdurend
moeten balanceren op het slappe koord en steeds het gevoel krijgen dat
er geen goede keuze is, maar altijd alleen maar 'minst slechte keuzes'.
Hoe hou je thuis de moed erin? Leidt uithuisplaatsing tot een definitieve
breuk? Hoe hou je het contact in stand? Neem je wel of geen initiatief?
Hoe is je positie in de hulpverlening? is er een maatschappelijk toekomst
perspectief voor een GBS-jongere? en nog veel meer vragen. Discussie groepen over: Weglopen, uithuisplaatsing, grootouders van het kind van je GBS-kind, het onterecht beschuldigd zijn, criminaliteit en afzonderen. Afsluiting van de dag met Nederlandse muziek onder begeleiding van een muzikant met harmonica. |
| 13 april 2002 | Adoptie, erfrecht en andere
financiële zaken door de heer A.C.J.Ewoldt,
notaris. Over hoe de regels zijn betreffende erfrecht en hoe wij daar
als adoptie ouders met onze probleemkinderen het beste mee kunnen omgaan. Aangaan en onderhouden van relaties door probleem-adoptiekinderen door José de Mare. Na een korte inleiding over dit onderwerp werden er discussie groepjes gevormd waar een aantal stellingen werden besproken. Als afsluiting las Hans Walenkamp, bekend onder de naam Rekel een tweetal gedichten voor, (te vinden onder de knop informatie/verhalen) en hij las een paar colums voor. |
| 03 november 2001 | Omgaan met verdriet en machteloosheid.
Lezing door Professor Dantzig ( emiritus
professor in de psychiatrie.) Een lezing hoe je als adoptie ouder moet leren omgaan met je verlies. Het accepteren dat je in een rouw proces zit. De lezing werd ingeleid door een experiment. Het was de bedoeling om zo aan de lijve te ervaren waar onze verliezen als LOGA ouders over gaan. Workshop “stem en geluid” o.l.v. Cora van der Voort , koordirigente. |
| 21 april 2001 | Afstand houden èn loslaten.
Lezing ‘De pinguin in het oerwoud’ (van drs. E. Rijntjes): over de ‘misfit’
tussen het adoptiekind en zijn nieuwe omgeving, door therapeute mevr.
C.Velders, waarna Coby Grasvelt (socioloog en adoptiemoeder) in haar lezing ‘Ouderschap -op –maat’ ingaat op de vraag of ’het afstand houden’ wel mogelijk is binnen een gezin. Na de lunch met een live optreden van de band De Zijzoekies de workshop ‘Balans tussen lichaam en geest’ o.l.v. Trudy van der Wiel, bewegingsagoog. |
| 11 november 2000 | Agressie in het gezin: therapeute mevr. C. Velders over de redenen van agressie bij adoptiekinderen aan de hand van het boek ‘Een leven lang op zoek naar jezelf’ van D. Brodzinsky en haar eigen ervaringen als adoptiemoeder. |
| 20 mei 2000 | Mevr. N. Jessurun, therapeute bij de Riagg over Mythen in de opvoeding; de valkuilen en vooronderstellingen in onze moderne, westerse manier van opvoeden. |
Themadagen van maart 1987 t/m november 1999 |
|
| 14-03-87 | Mevr. M.D. Lamping-Goos, psychiater: Mondigheid
en Weerstand Dhr. prof. dr. W.H.G. Wolters, klinisch psycholoog: Diagnostiek bij problematische adoptiekinderen |
| 31-10-87 | Officiële Oprichtingsbijeenkomst.
Dhr. dr. W. Smis, psychotherapeut . Het verwaarloosde kind. |
| 07-05-88 | Dhr. dr. G. de Lange, psychiater: Fundamenteel relatiegestoorde adoptiekinderen |
| 10-12-88 | De dames A. Reilink en P. Bonebakker, Riagg: Intake en behandeling |
| 22-04-89 | Dhr. prof. dr. R.A.C. Hoksbergen, adoptoloog: Bittere ervaringen |
| 04-11-89 | Mevr. drs. C. van de Weg-Muller,
Stichting Jeugd en Gezin: Voor-en nadelen van een Onder Toezicht Stelling
Mevr. dr. H. Versluis- Den Bieman, psychiater: Buitenlandse adoptiekinderen; Vaardigheden en Probleemgedrag |
| 07-04-90 | Mevr. I. de Winter, adoptiemoeder en dhr. P. van Bunderen, psycholoog: Verwerking van rouw en verdriet |
| 03-11-90 | Dhr. mr. H. M. Burgman, jurist:
Rechtspositionele aspecten bij vrijwillige en bij gedwongen uithuisplaatsing Mevr. Nora van Riet, agoog: Taalgebruik van hulpverleners en hoe daar mee om te gaan als hulpvrager |
| 20-04-91 | Mevr. dr. S. M. J. van Hekken, psycholoog: Ernstig verwaarloosd; hulpverlening aan kinderen en hun ouders |
| 09-11-91 | Mevr. mr. G.W. Otterspoor- Kousemaker, kinderrechter: Overwegingen bij uithuisplaatsing en OTS van een adoptiekind |
| 25-04-92 | Dhr. mr. W. Velema, notaris:
Erfrecht en adoptie Dhr. W. J. Trinks, coördinator jongereninternaat: Behandeling van adoptiekinderen in een orthopedagogisch centrum |
| 31-10-92 | Eerste lustrum van LOGA Theater Quispel o.l.v. Jan Boon speelt "Kind zonder bodem" Mevr. Christa Veranneman, adoptiemoeder: Verwerking van ouderverdriet |
| 24-04-93 | Mevr. A. M. Hoenderdaal, van
jeugdpsychiatrie AMC: Ouderbegeleiding Mevr. A. Bouwmeester en dhr. R. Slangen, beiden van Stiching TGV:Therapeutische Gezinsverpleging en adoptieproblematiek |
| 06-11-93 | Mevr. M. Grond, van een crisisopvangcentrum
over Crisisopvang Dhr. G. van de Ven, maatschappelijk werker op een internaat over de " Kloof tussen ouders en residentiële instellingen ." |
| 26-03-94 | Dhr. F. Beffers, Stichting
Jeugdhulpverlening Ouderbegeleiding binnen het kader van de OTS Voorts dhr. J. Baron van de Otto Heldring Stichting over Territorium |
| 12-11-94 | De LOGA-top-tien van klachten/
knelpunten in de hulpverlening bij adoptieproblemen, samengesteld
door de aanwezige LOGA-leden. Voorts lezing door E. Beemster en E. Lindeboom, beiden van de Riagg, over Begeleiding bij adoptieproblematiek |
| 08-04-95 | Gezamenlijke bijeenkomst oudervereniging
LOGA en werkgroep NERVA van Wereldkinderen. Lezingen door diverse deskundigen: Adoptiekinderen in de leeftijd van 18- tot 18+ |
| 11-11-95 | Mevr. I. Grootveld, van het
Advies- en Klachtenbureau Jeugdzorg (A.K.J.) over Klachtenregelingen
Dhr. H. Burgmans, jurist: Rechtspositie van adoptieouders en geadopteerden |
| 13-04-’96 | Mevr. A. Bleeker, psychotherapeut en Mevr. W. Kater van de Fiom: Omgaan met verlies |
| 02-11-96 | Mevr. M. Coppens, van de Fiom
te Utrecht over Loyaliteit binnen het adoptiegezin. Voorts lezing door J. Cosijn, van de G.G.D. te Eindhoven over Lotgenotencontact |
| 19-04-97 | Drie hulpverleners aan het woord
over het thema ‘Dichtbij en toch veraf’, het adoptiekind respectievelijk thuis, in het internaat en het adoptiekind met wie er nauwelijks of geen contact meer is. |
| 08-11-97 | Jubileumbijeenkomst met
een feestelijk tintje. Overzicht van tien jaar hulpvragen bij LOGA, lezing door een LOGA-lid. Tweede lezing door dhr. Dirk Broos, hoofdredacteur van het boek ‘Hou me (niet) vast’. Dhr. Broos is orthopedagoog en psychotherapeut en werkt met uit huis geplaatste hechtingsgestoorde kinderen. Derde spreker: Mevr. Kathleen van der Weerd. Zij vertelde een Sprookje van Grimm, met muzikale omlijsting door Jeroen Schipper. |
| 19-04-98 | Werkbijeenkomst rond het thema:
Adoptie, de vuurproef voor je relaties. Hoe blijven we overeind in ons sociaal netwerk. |
| 31-10-98 | Etiketten plakken in adoptieland.
Een voordracht over al of niet gerechtvaardigde beeldvorming. Spreker
prof. G. van Aelst uit Leuven. Tweede spreker: B. Baks van het ministerie van VWS over Mondigheid van cliënten en hun rechten binnen de hulpverlening. |
| 17-04-99 | Ouderschap-op-maat. Coby Grasvelt aan het woord over overlevingsgedrag bij verwaarloosde adoptiekinderen en daaraan gekoppeld de zoektocht van ouders naar een passende invulling van hun ouderschap, zoals ook geïllustreerd door dhr. en mevr. P. Jansen, LOGA-leden. |
| 06-11-99 | Zorg voor ons ouderschap,
een inleiding door dhr. J. van der Maas, klinisch psycholoog. Voorts was het woord aan dhr. H. Steur, huisarts te St. Gilles Waas in België: De lach of humor als therapie (voor ouders) |